اشتغال ذهنی زیاد و افکار منفی و تاثیر آن در افزایش بیماری آلزایمر

  • اشتغال ذهنی زیاد با افکار منفی ممکن است خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را افزایش دهد.

    در یک مطالعه بر روی افراد ۵۵ سال و بالاتر که اخیراً در مجله «آلزایمر و دمانس» منتشر شده است، محققان دریافته اند که پرداختن زیاد به افکار منفی با کاهش توانایی های شناختی و رسوب پروتئین های مضر مغزی مرتبط با آلزهایمر ارتباط دارد.

    محققین معتقدند که باید اشتغال ذهنی با افکار منفی را به عنوان یک عامل خطر ساز احتمالی برای دمانس مورد بررسی قرار داد و روش هایی مانند ذهن آگاهی یا مراقبه را از جهت نقش آنها در کاهش خطر این بیماری ارزیابی نمود.

    دکتر ناتالی مارانتانت می گوید: ” افسردگی و اضطراب دوران میانسالی و سالمندی به عنوان عوامل خطر ساز دمانس شناخته شده اند، اما اینک دریافته ایم که الگوهای خاص تفکر در جریان افسردگی و اضطراب می توانند علت اساسی ابتلای بیشتر این افراد به دمانس باشند.

    “ما امیدواریم که یافته های ما برای تعیین استراتژی هایی جهت کاهش خطر ابتلا به دمانس از طریق کمک به کاهش الگوهای تفکر منفی مورد استفاده قرار گیرند.”

    در طی یک دوره دو ساله، شرکت کنندگان به سؤالاتی در مورد چگونگی فکر کردن در مورد تجربیات منفی، با تمرکز روی الگوهای اشتغال ذهنی با افکار منفی مانند اندیشیدن مداوم به گذشته و نگرانی درباره آینده پاسخ دادند. میزان افسردگی و علائم اضطراب نیز در این افراد ارزیابی گردید.

     افراد از نظر عملکرد شناختی، حافظه، توجه، شناخت و درک فضایی و زبان مورد ارزیابی قرار گرفتند. از ۱۱۳ نفر از شرکت کنندگان اسکن مغز PET تهیه شد. همچنین میزان رسوب تائو و آمیلوئید، دو پروتئین عمده ای که موجب شایعترین نوع دمانس یعنی بیماری آلزهایمر می شوند، اندازه گیری گردید.

    محققان دریافتند که طی دوره چهار ساله، افرادی که نمره اشتغال ذهنی با افکار منفی بیشتری داشتند، دچار افت بیشتری در توانایی های شناختی و حافظه شدند و احتمال رسوب ذخایر آمیلوئید و تائو در مغز آنها بیشتر بود.

    هرچند افسردگی و اضطراب نیز با کاهش توانایی های شناختی بعدی همراه بود اما با رسوب آمیلوئید یا تائو ارتباط چندانی نداشت و این یافته نشان می دهد که اشتغال فکری با افکار منفی می تواند دلیل اصلی ابتلا به بیماری آلزهایمر در این گروه از افراد باشد.

     دکتر مارتانت معتقد است که تفکر منفی مداوم ممکن است یک عامل خطر جدید برای دمانس باشد، زیرا می تواند به شکلی منحصر به فرد به دمانس کمک کند. از طرف دیگر، اشتغال ذهنی با افکار منفی از طریق تأثیر بر شاخص های استرس از جمله فشار خون بالا نیز می تواند در بروز خطر آلزهایمر نقشی ایفا کند، زیرا سایر مطالعات نشان داده اند که استرس فیزیولوژیکی می تواند در رسوب آمیلوئید و تائو نقش داشته باشد.

    دکتر گائل چتلت نیز معتقد است که افكار ما می توانند تأثیرات بیولوژیكی مثبت یا منفی بر سلامت جسمی ما داشته باشند و شیوه های آموزش ذهنی مانند مراقبه ممکن است به ارتقاء طرح های ذهنی مثبت و کاهش تاثیر افکار منفی کمک کند.

    مراقبت از سلامت روانی مهم است و باید یکی از اولویت های اصلی بهداشت عمومی باشد زیرا نه تنها در کوتاه مدت در سلامتی و رفاه افراد موثر است، بلکه می تواند روی میزان خطر دمانس در سال های بعد نیز تأثیر داشته باشد.

     در حال حاضر دکتر مارتانت و چتلت و محققان دیگر مشغول کار بر روی پروژه بزرگی هستند تا ببینند آیا مداخلاتی مانند مدیتیشن ممکن است با حمایت از سلامتی روان به کاهش خطر دمانس در سالمندی کمک کند؟.

     البته باید خاطرنشان کرد که یک دوره کوتاه مدت تفکر منفی نباید نگران کننده باشد و باعث بیماری آلزهایمر نخواهد شد. اما نقش مراقبت از سلامتی روان در پیشگیری و درمان دمانس می تواند نقش مهمی داشته باشد، اما این تحقیقات بیشتر در آینده است که به ما خواهد گفت نقش آن دقیقاً چه اندازه است.

    امتیاز شما به این صفحه

    میانگین امتیازات ۵ از ۵
    از مجموع ۲ رای
    به اشتراک گذاری این صفحه در :
    رابطه بین پنج ویژگی شخصیتی و پاتولوژی آلزهایمر
    باورهای غلط در مورد ازدواج

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    بستن
    منو
    بستن

    سبد خرید

    بستن

    بستن

    دسته بندی ها

    Call Now Button