مازوخیسم

مازوخیسم – سادیسم -پارانوئید

  •  مازوخیسم چیست؟

    مازوخیسم یا خود آزاری ، نوعی اختلال جنسی -روانی است که در آن رضایت جنسی شخص به

    واسطه ایجاد درد جسمی شدید یا تحقیر وی بوجود خواهد آمد و شخص از اینکه تحت تاثیر درد قرار می گیرد ، احساس لذت خواهد کرد .

    چگونه می شود فردی از درد کشیدن لذت ببرد ؟

    در علم زیست شناسی و بیولوژی ریشه این اختلال بررسی شده است و هنگامی که شخصی شروع به درد کشیدن می کند ،

    سیستم عصبی وی برای جلوگیری از درد ،  اندروفین (هورومون سرخوشی و لذت ) ترشح میکند

    و این اتفاق دقیقا مشابه به حسی که مورفین در مخدر ها برای شخص ایجاد می کند را بوجود می آورد .

    علائم مازوخیسم چیست ؟

    هر فردی که در روابط جنسی خود احساساتی مثل :
    • لذت بردن از درد
    • درخواست آسیب رساندن از طرف دیگر
    • لذت بردن از نابهنجاری های جنسی
    • عدم احساس گناه و شرم بعد از رابطه نا بهنجار

    انواع مازوخیسم :

    مازوخیسم روانی:

    مازوخیسم روانی در زندگی روزمره ما اتفاق می افتد. در مازوخیسم روانی افراد به دنبال تحقیر شدن هستند .

    هرچه انها بیشتر تحقیر و کوچک شمرده شوند احساس لذت بیشتری خواهند داشت و تا وقتی که به آنها توهین نشود

    و شخصیتشان خورد نشود احساس آرامش نمیکنند .

    افرادی که به مازوخیسم روانی دچار هستند خود را تمام و کمال در اختیار فرد مقابل (معشوق) قرار میدهند .

    روابط این افراد با یکدیگر همانند روابط عادی نیست و بیشتر شکل و ظاهر ارباب و برده به خود دارد .

    در این اختلال افراد اصرار بر این دارند که توسط معشوق خود آزار کلامی ببینند

    و شنیدن الفاظ رکیک و نامناسب ، بد رفتاری ، خرد کردن شخصیت و.. از مواردی است که این افراد از آن لذت میبرند.

    متاسفانه این اختلال در بسیاری افراد دیده میشود که این افراد باید هر چه سریع تر مورد درمان قرار گیرند.

     تفاوت بین مازوخیسم و سادیسم چیست؟

    مازوخیست کسی است که وقتی مورد هجوم درد و آسیب دیگران قرار می گیرد ،

    احساس لذت می کند اما دقیقا در نقطه مقابل مازوخیسم ،

    سادیسم قرار دارد که شخص از اینکه فردی را مورد اذیت قرار می دهد ، احساس لذت می کند .

    آیا مازوخیست ها از خود متنفرند ؟

    وقتی از دور به افرادی که به مازوخیسم مبتلا هستند

    نگاه می کنیم متوجه می شویم که این رفتار متناقض نمای آنها یعنی قرار گرفتن در حد فاصل درد و لذت ،

    بصورت خودکار در آنها بوجود می آید و به هیچ وجه این تمایل از خواسته آنها نشأت نمی گیرد ،

    بلکه حس درونی به آنها تحقیر و درد را تحمیل می کند .

    مازوخیسم با چه رفتار هایی بروز می کند ؟

    تمایل به درد کشیدن به واسطه رفتارهایی مثل :

    صدمه زدن و آسیب رساندن به بافت ها عضلانی بدن

    بریدن قسمت های مختلف بدن یا سوزندان یا ضربه زدن با اشیای داغ به بدن

    سوراخ کردن بافت های پوستی

    کوبیدن اعضای بدن یا ضربه زدن با اشیا به قسمت های مختلف بدن

    کندن پوست و خراشیدن زخم هایی قدیمی

    رفتار هایی هستند که در طی آن فرد مازوخیسم از قرار گرفتن در معرض درد احساس رضایت و لذت می کند .

    درمان مازوخیسم چیست ؟

    درمان مازوخیسم یا به شکل درمان دارویی یا درمان مشاوره ای انجام می شود .

    در موارد بسیار حاد برای کنترل فرد بیمار از داروهای خاص که باید از طرف پزشک توصیه شود ،

    استفاده می شود و به نوعی درمان دارویی زمینه ای برای درمان مشاوره ای می شود .

    درمان مشاوره در بسیاری از موارد دیده می شود که میتواند این جنون روانی را کنترل و مهار نماید .

    براي درمان اين اختلال بايد به سكس تراپ مراجعه كرد.

    پارانویا چیست؟

    این بیماری زیرمجموعه اختلالات شخصیتی قرار می گیرد و بااینکه بیمار پارانویا نقاط مشترکی با بیمار اسکیزوفرنی دارد ولی از خیلی جهات با یکدیگر تفاوت دارند.

    متاسفانه در حال حاضر بسیاری از افراد زندگی مشترک خود را به دلیل ابتلای یکی از زوجین به پارانویا از دست می دهند و مجبور به جدایی می شوند.

    البته باید دقت کرد که هر نوع بدبینی و بدگمانی پارانویا نیست و نباید هرگونه شک و گمان و سوءظن را با پارانویا یکی دانست.

    نکته مهم درخصوص پارانویا این است که این بیماری در بسیاری از اوقات قابل درمان است و فرد می تواند

    با رعایت یکسری اصول رفتاری به زندگی معمولی خود ادامه دهد.

    در مطلب پیش رو با ویژگی های این بیماران، چگونگی رفتار با آن ها و سایر مسائل مرتبط با این بیماری بیشتر آشنا می شوید.

     با کسانی که پارانوئید دارند چه کنیم؟

    بیماری پارانویا از زمان قبل از بقراط در یونان وجود داشته است ولی با این نام شناخته نمی شده و اغلب این بیماری را نوعی دیوانگی می دانستند.

    پارانویا در زبان یونانی از دو بخش پارا (Para) و نوس (nos) تشکیل شده و معنی دیوانگی می دهد.

    در قرن هجدهم اصطلاح پارانویید برای اختلالاتی که علائمی مثل هذیان و توهم داشتند،

    استفاده می شد تااینکه در سال 1893 امیل کریپلین (emil Kraepelin) اصطلاح مستقل پارانویا را به کار برد و آن را از پارافرنیا که در اروپا استفاده می شد، تفکیک کرد.

    یکی دیگر از کارهایی که کرپلین انجام داد جداکردن پارانوئید از اسکیزوفرنی است چون بسیاری از علائم این دو بیماری شبیه یکدیگرند.

    این روان پزشک آلمانی توهم را جزو اصلی ترین ویژگی های بیماری پارانویا دانست.

    او براساس معنای یونانی پارانویا هرگونه افکار توهمی را جزو این بیماری قرار داد.

    به این ترتیب از نظر کرپلین کسی که با خودش فکر می کند

    یک شخصیت سیاس یا ادبی- هنری مهم است نیز جزو بیماران پارانویا محسوب می شود.

    ویژگی اصلی بیماری پارانویا یا بیماران مبتلا به اختلال شخصیت بدگمانی، شک و بی اعتمادی به همه افراد است.

    مبتلایان به این بیماری در بیشتر مواقع خشمگین هستند و نسبت به دیگران دشمنی دارند.

    آن ها به هر بهانه ای دعوا و مرافعه راه می اندازند و به بقیه به خصوص همسر خود سوءظن دارند.

    علاوه بر این، افراد مبتلا به پارانویا اغلب مواقع تصور می کنند تحت تعقیب هستند

    یا شخصی با آن ها دشمنی دارد و آن ها را مسموم یا بیمار کرده است.

    در بعضی موارد، فرد دچار این توهم می شود که دارای یک قدرت ماورایی یا برگزیده خداست که توسط یکسری نیروهای خارجی کنترل می شود.

    علاوه بر ژنتیک که متهم اصلی این بیماری به شمار می آید، مصرف داروهایی که دارای آمفتامین هستند،

    همچنین مصرف قرص های روان گردان، ماری جوانا، کوکائین و امثال این ها هم در ابتلا به این بیماری تاثیرگذار است.

    از دیگر عواملی که برای علت بیماری پارانویا ذکر شده، استرس و نگرانی است.

    بعضی از تحقیقات ثابت کرده اند که وقتی فرد در شرایط سخت و تحت فشار باشد، رفتار پارانویاگونه انجام می دهد،

    به بیان دیگر این رفتار می تواند واکنشی نسبت به سختی و فشارهای زندگی باشد؛

    بنابراین تحقیقات بیماری پارانویا در بیشتر گروه های اقلیت، مهاجران، اسیران و زندانیان شایع است.

    نکته قابل ذکر دیگر در رابطه با بیماری پارانویا این است که مردان از زنان بیشتر به این بیماری مبتلا می شوند.

    علت چیست؟

    با اینکه هنوز هیچ دلیل و علت قطعی برای این بیماری مشخص نشده اما نقش ژنتیک و وراثت را در ابتلا به این بیماری نمی توان نادیده گرفت.

    تحقیقات متعددی نشان داده که وقتی یکی از دوقلوهای یک تخمکی همسان مبتلا به بیماری اسکیزوفرنی، علائم پارانویا دارند، دیگری هم به این بیماری مبتلا می شود.

    همچنین تحقیقات نشان داده که میزان ابتلا به بیماری پارانویا دارند، دیگری هم به این بیماری مبتلا می شود.

    همچنین تحقیقات نشان داده که میزان ابتلا به بیماری پارانویا در افرادی که به بیماری اسکیزوفرنی مبتلا هستند، بیش از بقیه است.

    علائم پارانویا :

    اگر می خواهید با علائم یک بیمار پارانویید آشنا شوید به رفتار او دقت کنید و ببینید کدام یک از این علائم را دارد؛

    توهم های دیداری، شنیدن صداهای غیرواقعی، کژانگاری، مانند گمان اشتباه مبنی بر اینکه همکار شما می خواهد

    شما را مسموم یا صدای شما را ضبط کند،

    بیزاری، خشم، گوشه گیری، خشونت، دشواری های گفتاری، رئیس وار رفتار کردن و اندیشه و کنش خودکشی.

    پارانویا در جامعه:

    تا به اینجا درخصوص بیماران مبتلا به پارانویا، علت ابتلای آن ها و علائمشان صحبت کردیم

    ولی به یک موضوع خیلی مهم نپرداختیم و آن هم اینکه پارانویا علاوه بر اینکه می تواند

    یک فرد را بیمار کند، می تواند یک جامعه را هم بیمار و مبتلا کند.

    درمان چیست؟

    از آنجایی که هنوز علت قطعی ابتلا به این بیماری مشخص نشده، درمان قطعی هم برای این بیماری تعیین نشده است، اما به طور کلی شیوه های درمانی این بیماری را می توان به دو بخش دارودرمانی و روان درمانی تقسیم کرد.

    پیش از اینکه به مبحث درمان این بیماری بپردازیم، باید گفته شود که اغلب مبتلایان به پارانویا معتقدند که بیمار نیستند، به همین خاطر کمتر حاضر می شوند نزد درمانگر بروند.

    این افراد به دلیل توهمی که دارند فکر می کنند خودشان مشکلی ندارند و این بقیه هستند که بیمارند و مشکل دارند.

    با کسانی که پارانوئید دارند چه کنیم؟

    در بخش دارودرمانی، بیمار با استفاده از داروهای آرام بخش مثل دیازپام تسکین پیدا می کند.

    البته در برخی مواقع داروهای ضد روان پریشی برای فرد تجویز می شود که تجویز داروها بستگی به تشخیص پزشک و حد و اندازه بیماری فرد دارد.

    با وجود اینکه خیلی از بیماران پارانویید تحت روش دارودرمانی هستند، روش روان درمانی در اغلب مواقع از دارودرمانی موفق تر است.

    در این روش درمانگر بیش از هر چیز تلاش می کند تا حساسیت ها و شک و سوءظن های بیمار رفع شود؛

    ضمن اینکه در طول درمان تلاش می شود که توانایی های اجتماعی فرد نیز تقویت شود.

    نکته مهم در مورد این روش درمانی آن است که درمانگر باید صبر و حوصله فراوانی برای پروسه درمانی داشته باشد

    چون معمولا سر و کار داشتن با این دسته از بیماران کار بسیار سختی است،

    آن ها بسیار زودرنج  هستند، رفتار خصمانه و تندی دارند و به سرعت عصبانی می شوند.

    درمانگر در روش روان درمانی ابتدا تلاش می کند شک و بدگمانی را از فرد دور و پس از آن با انجام تمرین های

    آرامش بخش او را از حالت انزوا و گوشه گیری خلاص کند.

    علاوه بر اینکه در مرحله روش درمانی، درمانگر نقش بسیار مهمی دارد،

    خانواده بیمار هم بسیار تاثیرگذارند، طوری که امروز یکی از روش های درمانی پارانویا خانواده درمانی است.

    به این معنی که آن ها می توانند با آموزش دیدن درخصوص برخورد با بیماران و کمک به آن ها بر سیر بهبودی بیمار تاثیر بسزایی داشته باشند.

    با اینکه پارانویا بیماری است که فرد را تا آخر عمر درگیر می کند ولی با اجرای پروسه های درمانی به موقع و درست می توان این بیماری را مدیریت و کنترل کرد.

     

    منابع مرتبط :

    https://en.wikipedia.org/wiki/Self-defeating_personality_disorder

    https://www.psychologytoday.com/intl/blog/hide-and-seek/201408/the-psychology-sadomasochism

    امتیاز شما به این صفحه

    میانگین امتیازات ۵ از ۵
    از مجموع ۲ رای
    به اشتراک گذاری این صفحه در :
    افسردگی در پاییز
    باور جدید و مثبت

    نظرات (1)

    1. Zzz

      کدوم ک… از درد کشیدن و فوش خوردن لذت میبره؟

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    بستن
    منو
    بستن

    سبد خرید

    بستن

    بستن

    دسته بندی ها

    Call Now Button